Maroko, to prawdziwy bazar rozmaitości!Kiedy pierwszego dnia przemierzałam wąskie uliczki, zachwycałam się bezmiarem wszystkiego.. barw, zapachów, muzyki.. czułam się odrobinę jakbym powróciła do magicznego Katmandu - a jednak Maroko to nie Azja..
To mieszanka Afrykańskiej kultury z Azjatycką domieszką intrygujących zapachów, kadzideł..
Marrakesz, to miasto bardzo egzotyczne, barwne, jednakże równocześnie bardzo turystyczne - tym niemniej pierwszego dnia zachwyciło mnie odmiennością jaka mu towarzyszy..
Początkowo mieszkaliśmy w małym hoteliku, wyszukanym w internecie (Riadzie - to rodzaj pensjonatu, o rodzinnym, przyjaznym charakterze), chwilę po naszym dotarciu, zostaliśmy poczęstowani pyszną, orzeźwiającą herbatą miętową - którą to, w późniejszym czasie częstowani byliśmy niejednokrotnie!
Zapach mięty roznosi się niemalże wszędzie, w górach rośnie w wielu miejscach, dzięki czemu tamtejsi mieszkańcy - Berberowie - przygotowują swój magiczny napar, niemalże nieustannie - chętnie częstując nim poznanych przybyszów.
Napar zwany Berberan Whisky, bywa nieprzyzwoicie słodki ale też niebywale smakowity - i choć do tej pory słodką, piłam tylko herbatę z cytryną - berberan whisky z cukrem bardzo polubiłam - smakuje wyśmienicie!
Jak twierdzą sami Berberowie - dodaje energii i jest dobra na żołądek..
Po spożyciu tegoż obowiązkowego trunku, zaciemnioną uliczką podążaliśmy w kierunku wielobarwnych alejek, pełnych wszelakich rozmaitości..
Ostatniego dnia, w poszukiwaniu drobnych upominków, zatrzymaliśmy się przy maleńkim straganie tegoż sympatycznego człowieka..
Postanowiliśmy zakupić pięknie pachnącą kawę.. niezwykłość tego zakupu jednak nastąpiła wówczas, kiedy Pan zapytał, czy nie chcielibyśmy dodać do niej odrobinę przypraw?!W dużej, emaliowanej misce znajdowały się - cynamon, anyż, gałka muszkatołowa.. i wiele, wiele innych przypraw - zarówno kawa, jak i garść pachnących smakowitości, zostały zmielone, po czym zapełniły niebiańskim aromatem otaczającą nas przestrzeń - jak żyję, nie wąchałam tak pięknego, niepowtarzalnego zapachu kawy!!
Przyprawy, barwniki...To specjały, królujące na marokańskich bazarach!
Moje oczekiwania kulinarne odrobinę wybiegały, poza obszar tamtejszych specjałów - i choć kuchnia Marokańska bywa prawdziwym ucztowaniem - to jednak ostatecznie jest ona dość ograniczona - moim współtowarzyszom, po kilku dniach wędrówki zdarzało się nawet narzekać na brak różnorodności - jednakże niewątpliwym faktem jest to, iż kuchnia Marokańska charakteryzuje się cudowną kombinacją przypraw - a to sprawia, iż najprostsze danie uzyskuje niepowtarzalny smak, jedyny w swoim rodzaju!
Z całej podróży, w szczególny sposób w mojej pamięci zachowały się dwa iście królewskie dania - pierwszego wieczoru, w niezwykle nastrojowej restauracyjce, znajdującej się na jednym z wielu tarasów, przy dźwiękach Ayo - rozkoszowałam się nieprawdopodobnie smacznym kuskus, podanym z pieczonym kurczakiem, posypanym rodzynkami i prażoną cebulką wraz z duszonymi warzywami - wyśmienite danie!!
Druga potrawa, jaką będę wspominać bardzooo długo, a którą poczęstował nas mistrz kuchni w niewielkim hoteliku w którym nocowaliśmy w Fez - to, tagine - również z kurczakiem, suszoną morelą uduszoną wcześniej w smakowitym sosie cebulowym - danie bardzo proste, jednakże smak wspomnianej moreli nadał potrawie, absolutny smak wyjątkowości!!
Niezapomniane smaki - to również świeżo upieczony chlebek marokański, sałatka o tej samej nazwie oraz naleśniki podawane wraz z pachnącym miodem!!
Podczas kolorowych wędrówek, wśród licznych straganów, natrafiliśmy oczywiście również na te z pachnącymi oliwkami.. Niebywała jest dla mnie ich różnorodność - i choć po raz pierwszy w życiu oczarowana nimi zostałam na jednym ze szwajcarskich bazarów - tutaj również chłonęłam ich smak, aromat.. oczywiście częstowana przez sprzedawców - kończąc skromną degustację, zakupem tych najsmaczniejszych :)
Marokańskie bazary - to oczywiście wszelkiego rodzaju suszone smakowitości!Czytając przewodnik po Maroku, natrafiłam na informacje, iż tamtejsze daktyle należą do najlepszych na świecie - przyznam, iż do tej pory daktyle nie stanowiły mojego ulubionego przysmaku, jednakże znów zaskoczona różnorodnością tego słodkiego owocu - poddawałam się niewątpliwej pokusie!
Rzeczywiście były pyszne!
Orzechy, daktyle, morele... trudny wybór - ostatecznie po licznych degustacjach, decydowaliśmy się na kilka smakołyków, aby niemalże podczas całej dalszej podróży, zajadać się nimi doznając rozkoszy podniebienia..
Moim niewątpliwym faworytem, stały się prażone migdały - wyśmienite - z przykrością i bólem w sercu walczyliśmy dziś z Damianem o ostatnie ziarenka...
Wędrując po Marokańskiej ziemi, nie sposób oprzeć się - a raczej grzechem byłoby nie skorzystanie z okazji, posmakowania pomarańczowego soku!Po herbacie miętowej, to napój dostępny absolutnie wszędzie!
Wyciskany ze świeżych owoców, schłodzony - smakuje wybornie, gasząc pragnienie (należy jedynie zwracać uwagę, aby przypadkiem, nie został zmieszany z wodą, najczęściej z kranu.. co z kolei grozi rozstrojem żołądka!).
Maroko - to oczywiście, wielobarwni ludzie, którzy zawsze i wszędzie mnie fascynują.. ale o nich następnym razem - dziś zaledwie kilka zdjęć..
Casablanca - ludzie, słońce i wody szalejącego oceanu..
W drodze na Dżabal Tubkal..
Schronisko u podnóża góry..
Widok ze szczytu (4167m npm), rozciągający się Atlas Wysoki wraz z Saharą..
Tuz przed wędrówką po piaskach pustyni..
Przemierzając zaułki żydowskiej dzielnicy w Fez - miejsca absolutnie fascynującego, do którego z ogromną przyjemnością powróciłabym jeszcze nie raz - tymczasem uchwycona w kadrze Damiana..pozostaję milcząca, odrobinę mistyczna...
..z dźwiękami muzyki w zakamarkach duszy..
Pozdrawiam Was serdecznie i pięknych snów życzę!!!
